“Organizovanje Velike narodne skupštine srpskog naroda – njen pravi istorijski naziv – bilo je inkluzivan i uređen proces. Postojale su jasne procedure i pravila izbora. Narod je birao povjerenike, povjerenici su birali poslanike, a kriterijumi su bili strogi – kandidati nijesu smjeli biti osuđeni za besčasna djela i morali su imati najmanje 25 godina.
Odbor za ujedinjenje, koji je obilazio Crnu Goru, svuda je dočekivan s velikim oduševljenjem. Simbolički snažna bila je i poruka barskog nadbiskupa Šimuna Dobrečića: „Ja nikad ne zaboravljam da sam primas srpski, i gotov sam sve učiniti da naše pleme dođe do ostvarenja narodnih ideala – do našeg ujedinjenja.“ U istom duhu govorio je i muftija Karađuzović. Dakle, ideja ujedinjenja imala je široku, iskrenu i nadnacionalnu podršku – svih naroda i vjera.
Suština je jasna – negativan odnos prema Podgoričkoj skupštini tog vremena nije proistekao iz ideoloških ili nacionalnih razlika, već isključivo iz dinastičkih motiva. Zato SNP sa punom odgovornošću i uvjerenjem ističe svoj stav – Podgorička skupština bila je apsolutno legitimna! Ujedinjenje 1918. godine nije bilo samo politička odluka, već istorijsko-politička neminovnost koju su, u to vrijeme, prepoznali građani Crne Gore, svi njeni narodi i sve vjere”, navodi se u saopštenju.
