Kako navodi, kažu da je ekonomija u fokusu, pa evo par činjenica,
– najmanji rast BDP-a u prethodnih 8 godina (izuzev korona godine) i značajno ispod planiranog rasta za ovu godinu;
– najveći spoljnotrgovinski deficit u poslednjih 15 godina (prošle godine oko 3,5 milijarde eura veći uvoz od izvoza a ove godine još gori trendovi);
– duplo veća stopa inflacije u odnosu na zemlje koje koriste euro;
– odliv stranih direktnih investicija u prvoj polovini godine veći je za 20,41 odsto u odnosu na isti prošlogodišnji period, pad ulaganja u produktivne investicije (preduzeća i banke) iznosi preko 35 odsto, preko 50% SDI su ulaganja u neproduktivne investicije (nekretnine) a nekad je taj segment bio na nivou od 20%;
– manja preduzeća, koja su osnova privrede jer čine 93 odsto ukupnog broja preduzeća i zapošljavaju oko 39 odsto radne snage, u posljednjih šest godina posluju sa gubicima, dok je njihov kapital danas za četvrtinu (25 odsto) manji nego 2019. godine
– u odnosu na 2019, 2800 preduzeća više u blokadi a iznos blokiranog duga se udvostručio (preko 1,4 milijarde eura);
– ukupan broj noćenja je za 370 hiljada manji nego za istih sedam mjeseci prošle godine; u svim vidovima smještaja broj kreveta je za šest godina povećan sa 172 na 195,7 hiljada ili za 13,7 odsto, dok je broj noćenja u poređenju za jul ove godine i 2019. godine smanjen za 5,5 odsto…
Svi navedeni podaci još jednom ukazuju na neophodnost sprovođenja istinskih strukturnih reformi utemeljenih na ozbiljnim analizama i sa jasnim održivim projekcijama, diverzifikacije ekonomije i poboljšanja njene konkurentnosti. Sa druge strane, insistiranje na ekonomskoj logici utemeljenoj na administrativnom rastu potrošnje, bez suštinske racionalizacije neproduktivnih rashoda, i ogromnom zaduživanju ne vodi ka stabilnosti i održivosti finansijskog sistema.
